۳مه ۲۰۲۵- محققان در یک مطالعه ی جدید دریافتند که غلظت پپتید C فاقد قدرت پیش بینی کنندگی قوی برای تعیین نیازهای آینده به انسولین درمانی و دستیابی به کنترل مناسب قند خون است. این امر سودمندی بالینی آن را در بیمارستان ها و کلینیک ها محدود می کند.
یافته های منتشر شده به صورت آنلاین در Diabetes Technology & Therapeutics نشان داد که سطح پپتید C به طور قوی نیاز بیمار به انسولین درمانی در آینده، و یا کنترل موثر قند خون را پیش بینی نمی کند. این نتایج نگرانی هایی را در مورد سودمندی آن در بیمارستان ها و کلینیک ها ایجاد می کند.
پپتید C، یک محصول جانبی تولید انسولین، یک نشانگر کلیدی عملکرد سلول های بتای پانکراس است و به طور گسترده در محیط های سرپایی برای تمایز بین دیابت نوع ۱و نوع ۲، و هدایت تصمیمات درمانی استفاده می شود. در حالی که نقش مهمی در تشخیص و مدیریت دیابت دارد، اهمیت آن در بیماران بستری مبتلا به هایپرگلایسمی همچنان نامشخص بود. داده های بالینی محدود، مشخص نمی کند که آیا غلظت پپتیدC سرم ارزش تشخیصی یا پیش بینی کنندگی معناداری در بیمارستان ها و کلینیک ها دارد یا خیر.
با توجه به پیشینه فوق، دکتر پانکاج شاه و همکارانش از بخش غدد درون ریز، دیابت و تغذیه در کلینیک مایو در روچستر مینه سوتا، به ارزیابی کاربرد بالینی غلظت پپتیدC سرم در بیماران بستری مبتلا به هایپرگلایسمی، به طور خاص ارزش پیش بینی کنندگی آن برای قطع درمان با انسولین و دستیابی به کنترل قند خون پرداختند.
برای این منظور، محققان داده های بزرگسالانی را که بین ژانویه ۲۰۱۷تا نوامبر ۲۰۲۲به دلیل اورژانس‌های حاد هایپرگلایسمی در مراکز بستری کلینیک مایو بستری شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها توانایی پیش بینی کنندگی غلظت پپتیدC سرم را در تعیین احتمال قطع انسولین درمانی، هم در گروه کلی و هم در بیماران مبتلا به دیابت غیر خودایمنی غیر پانکراتیت (NANP-DM) ارزیابی کردند.
بر اساس این مطالعه، محققان یافته‌های زیر را گزارش کردند:
• این مطالعه شامل ۱۸۷بیمار بود که ۶۳نفر از آنها زن بودند.
• در بیماران دارای آنتی بادی دیابت نوع ۱، غلظت پپتید C سرمی به طور قابل توجهی پایین تر بود.
• همبستگی معکوسی بین غلظت پپتید C سرم و درصد هموگلوبین A1c متعاقب آن مشاهده شد(r=0.22-).
• سطح اولیه پپتید C بین بیمارانی که در طول پیگیری به انسولین درمانی نیاز داشتند و بیمارانی که نیاز نداشتند، تفاوت معنی داری نداشت.
• پپتید C ارزش پیش بینی کنندگی محدودی برای دستیابی به کنترل قند خون نشان داد.
• یافته های مشابهی در زیر گروه NANP-DM مشاهده شد، جایی که پپتید C توانایی محدودی در پیش بینی نیازهای انسولین درمانی و پیامدهای قند خون نشان داد.
یافته‌های این مطالعه نشان می دهد که غلظت پپتید C فاقد ارزش پیش بینی کنندگی قوی برای تعیین نیازهای انسولین درمانی در آینده یا دستیابی به کنترل قند خون است که کاربرد بالینی آن را در محیط های بستری محدود می کند.
محققان بر نیاز به رویکردهای مبتنی بر شواهد در مدیریت دیابت تأکید کرده و گفتند: آزمایشهای تشخیصی باید بینشهای بالینی معناداری ارائه دهند. ما پیشنهاد می کنیم که در حال حاضر ارائه دهندگان خدمات درمانی برای بهینه سازی مراقبت های ارائه شده به بیماران دیابتی بستری، شاخص های سنتی مانند سطح قند خون، نیاز به انسولین و وضعیت کلی بیمار را بر سطح پپتیدC ، اولویت دهند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/c-peptide-has-limited-predictive-value-for-need-of-insulin-therapy-for-glycemic-control-study-finds-147105